Ικαρία και ελεύθερο κάμπινγκ

Πανε 6 χρόνια από τοτε που πήγα πρώτη φορά στην Ικαρία και φαίνεται ότι πολλά έχουν αλλάξει από τότε... Το καλοκαίρι του 2004, ερχόταν η αστυνομία για ελέγχους στο ποτάμι του Να αλλά οι περισσότεροι δεν στήναν σκηνή καθότι υποψιασμένοι. Πιαναν κανα-δυο, τους τραβούσανε Σάμο για το δικαστήριο λες και είχανε πιάσει τον Πάσσαρη και κοινώς τους στερούσανε 3 μέρες από τις διακοπές τους. Πάντως όλοι οι Γκρούβαλοι του Να ειδοποιούσαν τους νεόφερτους να μην στήσουν σκηνή γιατί θα βρουν τον μπελά τους. Έχω κανα-δυο χρόνια να πάω στο νησί και τις τελευταίες φορές που πήγα δεν έμεινα στον Να. Γιατί? Κάτι το ότι η όλη ιστορία με τα τραβήγματα για τις σκηνές είχε καταντησει κουραστική, κάτι το ότι ο Νας είχε χάσει αυτή την μαγεία που γνωρισα.. Μαγεία που ήταν αποτέλεσμα και ενος εκπληκτικου μίγματος ανθρώπων.... Η παρέα με τους πάνκηδες από τον Βύρωνα, η ωραία σερβιτόρα με τις τζίβες απο την Θεσσαλονίκη, οι αθεράπευτοι χίππυδες, η οικογένεια που έμενε στις αιώρες και μιλούσε για ενέργεια και Ρέικι, η Μαρίνα με τον σκύλο, ο cool μεσήλικας τυπάς που ήταν..."του πολυτεχνείου" αλλά δεν τον ένοιαζε, ο κουρέας με τα ράστα και τα τατουάζ, ο ταρίφας από την Αθήνα που δεν ήταν "πολεμιστής" (ορος που χρησιμοποιούν οι ταρίφες για συναδέλφους που βγαίνουν σεργιάνι στον δρόμο για πελάτη) αλλά δούλευε μόνο με τηλέφωνο, ο Σαλονικός που δεν εβαζε ποτε παπούτσι όπου κι αν πήγαινε γιατί ήθελε να νιώθει την ενέργεια της γης, ο Ικαρίωτης που ήταν παράλληλα και Γκρούβαλος και είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες παρά τα χρόνια του.....

Ηταν χαρακτηριστικο οτι με το που ερχόταν κάποιος στον Να γινόταν μέρος αυτης της πολυσυλλεκτικης παρέας, Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι 2 κοπέλες θα πηγαίνανε να στήσουνε πάγκο με μπιχλιμπίδια στο Χριστό πάνω στις Ράχες.. Το είπανε σε κανα δυο αλλους, αυτοι οι αλλοι το είπανε σε άλλους και πάει λέγοντας... Το αποτέλεσμα? Μαζευτηκανε καμια 60αρια τρελο-γκρουβαλακια μπροστα στην εκκλησια στον Χριστο και στήσαμε το δικό μας πανηγύρι.. με ταμπούρλα, χορό, κρασί και καλή διάθεση... Αυτός ήταν ο Νας για μένα, ανεμελια, καινούριοι φίλοι (έστω και προσωρινοί) και γλέντι. Ο νας έχει τελειωσει πια για μένα, ίσως να έγινε πολύ της μόδας και αν τον σεργιανήσεις τον Αυγουστο να μην βρεις πανκια απο τον Βύρωνα αλλά "αλάνια" από τα Βόρεια Προάστια..

Ο λόγος που κάθησα να γράψω μετά απο καιρό στο blog ήταν οι τραμπουκισμοί που γίνανε στον Να φέτος απο δημοτικούς υπαλλήλους... Τουλάχιστον έτσι ακούστηκε...οτι την ειχανε στημενοι καποιοι στον Να σε μονιμη βαση και διωχνανε τον κόσμο που ήθελε να κατασκηνώσει. Το ποτάμι φέτος τον Ιούλιο μου μετέφερε φίλος δεν είχε πολύ κόσμο... Για΄τι λοιπόν αυτή η αντιμετώπιση από τον κόσμο της Ικαρίας?

Για τους ταβερνιάρηδες της περιοχής δεν συζητάω αυτοι φάγαν το κεφάλι τους αφου τοσα χρονια απο τους Γκρουβαλους ζουν...... Εχω γραψει και σε παλιο ποστ οτι κατα καιρους παντα γινοντουσαν καγκουριες απο τους Γκρουβαλους στον Να. Φέτος όμως γίνανε πράγματα που άλλαξαν την κατασταση και εξηγω... Κάτι λίγο το ζήτημα με την μακροζωία των Ικαριωτών που έπαιξε μέχρι και στον CNN , κάτι το οτι το νησί όσο περναν τα χρόνια γίνεται πολύ της μόδας, πέρσυ η Ικαρία τίγκαρε στην κυριολεξία απο κόσμο και φυσικά από πολλους Γκρούβαλους. Η κατασταση στα πανηγύρια ξέφυγε. Φασαρίες μεταξύ ντόπιων και γκρούβαλων στα πανηγύρια πάντα γινόντουσαν αλλά πέρσυ εγίνε το έλα να δεις... Οπότε οι Καριώτες αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους με αυτον τον ομολογουμένως άκομψο τρόπο. Η αλήθεια και το δίκο βρίσκεται και σε αυτή την περίπτωση όπως πάντα κάπου στην μέση. Το ζήτημα για μένα είναι ότι όταν ο Δήμος τραβάει νερό με αυτες τις χοντρές αντιαισθητικές μαύρες σωλήνες από το ποτάμι του Να δεν μπορεί να κατηγορεί τους Γκρούβαλους για υποβάθμιση της περιοχής κλπ. Σαφώς και εχουν γίνει και χοντρές μαλακίες και απο τους σκηνίτες αλλά γιατί να τους παίρνει όλους η μπάλλα? Για μένα η λύση είναι μια! Ξεκάθαρη και την έχω ξαναγράψει σε παλιότερο ποστ. Η δημιουργία camping στην Ικαρία ! Εαν ερχόμενος καποιος στο νησι πληροφορηθει οτι υπάρχει ένα camping σαφώς και θα επιλέξει να μείνει εκει απο το σκεφτεται ποτε θα κανει ντου η αστυνομια για να τον μαζεψει επειδη .....εστησε ενα αντισκηνο. Εχω ακουσει διαφορες παπαριες για το οτι δεν υπαρχει καμπινγκ στην Ικαρια όπως το οτι ολο το νησι ειναι αρχαιολογικος χωρος, δεν υπαρχει καταλληλη τοποθεσία κλπ... Αυτα είναι δικαιολογίες που διαιωνίζουν την κατάσταση. Προτείνω να γίνει ενα καμπινγκ άμεσα, που να αντικατοπτριζει και την reggae ατμοσφαιρα του νησιού... Και για όσους είναι λάτρεις μόνο του ελευθερου, προτείνω την αναζητηση άλλων περιοχών της Ικαρίας....υπάρχουν αρκει να τα ψαξετε.....

Ικαριά μου, ικαριά μου..αχ η αναρχική καρδιά μου...Αρβανιτάκη

Πορεία των ερευνών στην Ικαρία

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την διαδικασία ανάδειξης η μη σε "μπλε ζώνη¨της Ικαρίας μέσα από το site http://www.bluezones.com/ στο οποίο προστίθενται καθημερινά βίντεο από τις έρευνες των επιστημόνων και την περιήγησή τους στο νησί.

tags : ikaria blue zones ικαρία μπλε ζώνες μακροβιότητα μακροζωία longevity

Ικαρία το νησί της μακροζωίας -Ikaria the island of longevity

«Μαθουσάλες» οι Ικαριώτες

αναδημοσίευση από τον ελευθερο τύπο:
«Μπλε ζώνη», δηλαδή μία από τις περιοχές του κόσμου με τους περισσότερους μακρόβιους κατοίκους, ίσως χαρακτηριστεί σύντομα η Ικαρία. Επιστήμονες από το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), ένας Βέλγος δημογράφος και Αμερικανοί δημοσιογράφοι φτάνουν αύριο στο νησί της Δωδεκανήσου για να διαπιστώσουν αν είναι συγκρίσιμο σε μακρόβιους με… την Οκινάουα. Τα δημογραφικά στοιχεία από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία δείχνουν ήδη ότι το 1,2% του πληθυσμού της Ικαρίας είναι άνω των 90 ετών, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσοστό για τις χώρες της Δύσης δεν ξεπερνά το 0,1%! Κι αν οι αριθμοί επιβεβαιωθούν, η Ικαρία θα είναι η τέταρτη «μπλε ζώνη» στον κόσμο, μετά την Οκινάουα, τη Σαρδηνία και την Κόστα Ρίκα. Σημειώνεται ότι για να θεωρηθεί μια περιοχή «μπλε ζώνη», πρέπει τουλάχιστον 1% του πληθυσμού της να είναι άνω των 90 ετών.

Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι σε τρεις δήμους της Ικαρίας, στις Ράχες, στον Εύδηλο και στον Αγιο Κήρυκο (όπου θα επικεντρωθεί η αποστολή), ζουν 4 άτομα ηλικίας άνω των 100 ετών, 20 άνθρωποι 95-99 ετών και 100 ηλικιωμένοι που εμπίπτουν στο φάσμα 90-94. «Στον Εύδηλο και τις Ράχες, το τοπίο, με το πολύ πράσινο και τα πολλά τρεχούμενα νερά, δεν σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε νησί. Γεωφυσικά, μοιάζει με περιοχές υψηλού υψομέτρου», σημειώνει ο βιολόγος του ΕΙΕ, κ. Κώστας Βουτετάκης. Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι τη δεκαετία 1996-2006 πέθαναν στην Ικαρία 20 υπεραιωνόβιοι και περίπου 100 άνθρωποι ηλικίας άνω των 95 ετών σε ένα σύνολο 600 θανάτων. Πάνω από ένας στους 6 θανάτους δηλαδή αφορούσε ανθρώπους άνω των 95!

«Δεν βασίζομαι μόνο στη δηλωθείσα ηλικία του ατόμου, το πρώτο μου βήμα είναι να δω αν κάθε άτομο έχει πραγματικά την ηλικία που λέει, εξετάζοντας τα δημόσια έγγραφα. Πρέπει όλα τα στοιχεία μαζί να έχουν συνέπεια. Η ηλικία του πατέρα, της μητέρας, του αδελφού, πρέπει όλα να ταιριάζουν», σημείωσε μιλώντας στον ΕΤ ο Βέλγος δημογράφος Μισέλ Πουλέν. «Το 2002 είχα πάει στη Γεωργία αναζητώντας μακρόβιους, είχα ακούσει ότι εκεί ζούσαν άνθρωποι 130-140 ετών. Το μόνο που τελικά βρήκα ήταν μια γυναίκα 110 ετών, που η τεκμηρίωση έδειξε ότι τελικά ήταν μόνο 100», πρόσθεσε. Ο Πουλέν ασχολείται συστηματικά με την αναγνώριση «μπλε ζωνών», περιοχών δηλαδή με μακρόβιους πληθυσμούς. Ο ίδιος επινόησε τον όρο πριν από μερικά χρόνια, όταν, για να χαρτογραφήσει τους μακρόβιους της Σαρδηνίας, χρησιμοποίησε ένα… μπλε μολύβι!

Ψάχνουν το μυστικό

Ποιο είναι όμως το μυστικό της μακροζωίας των Ικαριωτών; Η ερευνητική ομάδα θα έλθει σε επαφή με επιδημιολόγους, διατροφολόγους και με βοτανολόγους, αναζητώντας κάθε δυνατή εκδοχή. Σε αυτό θα συνεισφέρουν επίσης συνεντεύξεις και αιμοληψίες από τους -άνω των 90 ετών- κατοίκους του νησιού. «Πρέπει να λάβουμε τα πάντα υπ’ όψιν, τις ιδιαιτερότητες του καιρού, τη διατροφή, το lifestyle, τον τουρισμό. Οπου ο τουρισμός είναι πολύ ανεπτυγμένος, η μακροζωία εξαφανίζεται», σημειώνει ο κ. Πουλέν. Στη «χαλαρότητα» των Ικαριωτών αποδίδει τη μακροζωία τους ο διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Βιολογικών Ερευνών και Βιοτεχνολογίας του ΕΙΕ, δρ Στάθης Γκόνος.

Νησιώτες

Στοιχεία για τους μακρόβιους της Ελλάδας αποκάλυψε στον ΕΤ ο κ. Στάθης Γκόνος. Οι περισσότεροι μακρόβιοι εντοπίστηκαν στο νησιωτικό τόξο που ξεκινά από το Ιόνιο, περνά από την Πελοπόννησο και την Κρήτη και καταλήγει στο Αιγαίο, ενώ βρέθηκε διπλάσιο ποσοστό μακρόβιων ανδρών σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. «Ο μέσος όρος είναι ένας μακρόβιος άνδρας προς 6-7 μακρόβιες γυναίκες, ενώ στην Ελλάδα αυτό το ποσοστό είναι 1/2,5», τονίζει.

Ικαρία και Google Earth

Ομολογουμένως για όποιον κοιτούσε την ικαρία από το google earth η ανάλυση δεν ήταν καθόλου καλή. Από ότι φαίνεται αυτό άλλαξε! Σήμερα που μπήκα στο πρόγραμμα φαινόντουσαν τα σπίτια στον Άγιο Κύρηκο και στον Εύδηλο . Προφανώς όσο παιρνούν οι ημέρες αυτό θα βελτιώνεται και ίσως φτάσει την ποιότητα εικόνας άλλων περιοχών.

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ!!!

Η Ικαρία είναι ένα νησί μαγευτικό, με απίστευτους κατοίκους, πανέμορφες παραλίες,συναρπαστικές παραδόσεις, εναλλακτικό τουρισμό και γενικώς είναι ένα μέρος που σε μαγεύει από την πρώτη στιγμή που πατάς το πόδι σου εκεί. Το ζήτημα της απουσιας όμως ενός κάμπινγκ στο νησί είναι πολύ σημαντικό. Κάθε χρόνο γίνονται μεγαλες συζητήσεις στο indymedia αλλά και σε άλλα σαιτ για τους γκρούβαλους, τους ικαριώτες τον Να αλλά και γενικά για την Ικαρία. Όλοι εμείς που πάμε κάθε χρόνο στην Ικαρία και δεν γουστάρουμε να αφεθούμε στις διαθέσεις των μπάτσων μήπως και κάνουν ντου στο φαράγγι του Να αναζητούμε κάποιο φθηνό δωμάτιο. Η κατάσταση όμως αυτή έχει γίνει κουραστική πλέον. Οι ντόπιοι γκρινιάζουν για τους "βρωμιάρηδες" που μένουν στο ποτάμι του Να αλλά δεν κάνουν και κάτι ώστε να μειωθεί ο κόσμος εκεί. Εάν υπήρχε ένα κάμπινγκ είτε δημοτικό είτε ιδιωτικό πολύς κόσμος θα έμενε ελεί και όχι στον Να. Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο να διαθέτουν κάμπινγκ νησία με άλλου είδους τουρισμό και να μην διαθέτει η Ικαρία. Οι κομμουνιστές δήμαρχοι του νησίου γιατί δεν προωθούν την δημιουργία ενός κάμπινγκ και αφήνουν τον κόσμο στο έλεος των rooms to let.
Μέσα από αυτό το blog ζητάμε επιτακτικά την δημιουργία ενός κάμπινγκ στην Ικαρία ώστε να ξεαγχωθούμε κάθε χρόνο από την αναζήτηση φθηνού δωματίου μιας και καθόμαστε πάνω από 15νθήμερο στο νησί. Είναι κάτι που θα ωφελήσει πάρα πολύ το νησί .